“Wacht even, gaan we onze lolly zelf maken?”
Dat was het eerste wat we begrepen toen we aankwamen, en we zouden liegen als we zouden zeggen dat we niet als een kind glimlachten toen we dat hoorden.
We kregen een klein houten stokje aangereikt, en voor onze ogen werd warme lokale honing in een lange, goudkleurige straal rechtstreeks op een bak met verse sneeuw gegoten. Binnen enkele seconden begon de honing bij contact met de kou te stollen. Vervolgens hoefden we hem alleen nog maar voorzichtig en met een beetje behendigheid om het stokje te wikkelen, en voilà: een zelfgemaakt lollytje, nog warm, glanzend als barnsteen.
De smaak? Die is eigenlijk niet te beschrijven. Het is honing, ja, maar dan door de kou veranderd. Dichter van structuur, licht gekarameliseerd, met die textuur die tegelijkertijd smeltend en knapperig is en bij elke hap weer verrast. We waren even stil, net lang genoeg om te beseffen dat dit simpele ding absoluut heerlijk was. Daarna namen we er nog een. Iedereen. Zonder enige schaamte.
Een stukje Canada midden in de Alpen
Wat opvalt als je even stopt bij La Cabane à Sucre, is de sfeer. Je laat de klassieke wereld van het skigebied achter je en stapt een heel andere wereld binnen. De sfeer is Canadees, die traditie van suikerhutten waar men samenkomt om lekkernijen te proeven op basis van ahornsiroop die over de sneeuw wordt gegoten. Hier vervangt lokale honing de esdoornsiroop, maar de essentie is dezelfde: de eenvoud, het genot van de smaak, het geluk om buiten in de kou te zijn met iets warms en zoets tussen je vingers.
Dit is nieuw dit seizoen in Alpe d’Huez, en eerlijk gezegd hopen we dat het nog lang zo blijft. Want zo’n pauze ontbrak nog. Niet weer zo’n zoveelste bergrestaurant, niet weer zo’n fastfoodrestaurant op de pistes. Gewoon een gezellige, originele plek waar je vijf minuten of een half uurtje kunt doorbrengen, even de tijd uit het oog verliest om op adem te komen en te genieten.
De perfecte onderbreking tussen twee afdalingen
Wat we zo geweldig vonden, was dat gevoel van even helemaal loskomen. We skiën de hele ochtend op volle kracht, de ene piste na de andere, en plotseling staan we daar, met een honingstokje in de hand, naar de bergen te kijken zonder aan iets te denken. Het is simpel, maar het is precies wat we nodig hadden.
Er waren nog meer skiërs om ons heen, stelletjes, groepjes vrienden, iedereen glimlachte. Het is zo’n plek waar mensen vanzelf met elkaar in gesprek raken, waar je met onbekenden een „Heb je het al geproefd? Het is toch te gek?” uitwisselt. Iemand zei dat het hem deed denken aan een reis naar Québec. Een ander zei dat het de mooiste ontdekking van zijn week was. Daar waren we het helemaal over eens.
En dan is er nog dat simpele, kleine plezier om zelf iets te maken. We leven in een wereld waarin alles kant-en-klaar, verpakt en geserveerd is. Hier giet je, rol je en proef je. Het is ambachtelijk, het is leuk om te doen en het resultaat is verbluffend.
Het soort herinnering dat je bijblijft
In de stoeltjeslift die daarop volgde, had niemand het meer over vermoeidheid. We hadden het over dat lolly. Over de smaak van honing die op de sneeuw was gestold, over de geur van de hut, over die onverwachte pauze die onze middag weer helemaal nieuw leven had ingeblazen. We betrapten onszelf er zelfs op dat we van plan waren de volgende dag terug te gaan, ‘alleen maar om er nog eentje te halen’.
’s Avonds, op het terras met een glühwein, was dat het eerste wat we vertelden aan de vrienden die zich bij ons hadden gevoegd. Niet de ‘Noire’ van de Pic Blanc, niet het uitzicht vanaf de top. Het lollytje. Dat honinglollytje dat we zelf met onze eigen handen in de sneeuw hadden gemaakt, in een klein houten hutje dat heerlijk naar Canada rook.
Als u dit seizoen langs de Alpe d’Huez komt, maak dan niet de fout om langs La Cabane à Sucre te rijden zonder even te stoppen. Gun uzelf deze pauze. Uw smaakpapillen zullen u dankbaar zijn, en u zult weer vertrekken met een glimlach op uw gezicht, net zoals honing aan uw vingers blijft kleven.
En als u vermeldt dat u namens François of via de website PistesAlpedHuez komt, wordt u als koningen ontvangen…
La Cabane à Sucre, Alpe d’Huez, sector Les Bergers. Dagelijks geopend van 8.30 tot 17.30 uur.



