De dag dat alles bijna ophield

Ik ben nu 60 en ik ski al sinds mijn tiende. Skiën is voor mij geen hobby. Het is een jaarlijkse afspraak. Dus toen mijn reumatoloog me zo’n tien jaar geleden vertelde dat ik vergevorderde patellofemorale artrose in beide knieën had, weigerde ik dat eerst te geloven. Daarna nam de pijn het overtuigen wel voor zijn rekening.

De laatste seizoenen vóór de Ski-Mojo waren een lijdensweg geworden. Na twee of drie afdalingen stonden mijn knieën in brand. Ik bracht mijn middagen door in het appartement, terwijl mijn gezin van de pistes genoot. Ik heb kniebraces geprobeerd, ontstekingsremmers, injecties. Dat hielp een tijdje, maar op de ski’s kwam de mechanische belasting altijd weer terug.

De ontdekking, min of meer bij toeval

Ik ontdekte de Ski-Mojo op internet in de winter van 2017-2018. Eerst was ik sceptisch: een licht exoskelet dat je onder je skibroek vastmaakt en dat een deel van je lichaamsgewicht opvangt?

Het leek bijna een gadget. Maar ik was op het punt beland dat ik alles wilde proberen voordat ik mijn ski’s definitief aan de wilgen zou hangen.

Ik huurde een dag lang een Ski-Mojo bij “Chic et Performance” in Alpe d’Huez, en vanaf de allereerste afdaling veranderde er iets.

Het eerste gevoel: verlichting

Ik herinner me dat moment nog heel precies. Ik skiede een blauwe piste af richting Villard-Reculas, niets veeleisends, gewoon om het te testen. In gebogen houding, precies waar de pijn normaal gesproken begon op te komen, voelde ik… steun. Alsof iemand zachtjes onder mijn dijen duwde om mijn knieën te ontlasten. Het verensysteem van de Ski-Mojo doet precies dat: het herverdeelt een deel van het lichaamsgewicht en vermindert de druk op de gewrichten.

Die eerste dag skiede ik vier uur. Vier uur zonder te hoeven stoppen vanwege de pijn. Dat had ik al twee jaar niet meer gedaan. ’s Avonds waren mijn benen natuurlijk moe, maar dat was gewone spiervermoeidheid, niet dat doffe, ontstoken gevoel dat me normaal gesproken het leven zuur maakte.

Acht seizoenen later: de balans is overduidelijk

Sinds die winter heb ik geen enkel seizoen overgeslagen. Acht winters op rij. Sommige jaren heb ik dertig, soms veertig dagen geskied. En elke keer is de Ski-Mojo erbij, op mijn broek, onopvallend en doeltreffend.

Wat me op de lange termijn het meest heeft overtuigd, is hoe constant de verlichting is. Het is geen placebo-effect dat na een paar keer skiën weer wegebt. Het mechanisme is eenvoudig en het werkt, seizoen na seizoen. Mijn knieën zijn niet genezen: de artrose is er nog steeds en verergert langzaam, zoals bij iedereen. Maar de pijn door het skiën is teruggebracht tot een derde, misschien zelfs minder. Waar ik vroeger al bij de derde afdaling pijn had, houd ik het nu een hele dag vol met een heel acceptabel comfortniveau.

Er is ook een indirect effect dat ik niet had zien aankomen: doordat ik minder pijn heb, ski ik beter. Mijn houding is natuurlijker, ik compenseer niet meer door te verkrampen, en ik durf weer rode pistes aan te pakken die ik van mijn kaart had geschrapt. Het vertrouwen komt terug als de pijn afneemt; dat is mechanisch, in alle betekenissen van het woord.

Wat de Ski-Mojo niet doet

Ik wil eerlijk zijn, want ik ben geen verkoper. De Ski-Mojo doet geen wonderen. Hij geneest geen artrose. Hij vervangt geen medisch advies, en ook geen goede fysieke voorbereiding. De eerste dagen moet je ook wennen aan het gevoel: je voelt je een beetje “geholpen” als je door je knieën gaat, en dat kan je in het begin wat van slag brengen.

Er is een gewenningsperiode en je moet de juiste afstelling vinden voor je gewicht en je niveau. En de prijs is niet niks, het is een investering. Maar afgezet tegen het aantal skidagen dat ik er de afgelopen acht jaar dankzij heb kunnen beleven, is het waarschijnlijk het onderdeel van mijn hele uitrusting met de beste prijs-kwaliteitverhouding.

Wat ik zou zeggen tegen iemand die twijfelt

Als je last hebt van je knieën en skiën steeds meer een beproeving wordt in plaats van een plezier, doe dan niet wat ik deed: wachten tot je op het punt staat om op te geven voordat je naar oplossingen gaat zoeken. De Ski-Mojo is misschien niet voor iedereen geschikt, en ik raad altijd aan om er eerst met je arts of fysiotherapeut over te praten.

Maar voor mij heeft hij alles veranderd. Hij heeft me mijn winters teruggegeven. En dat is, eerlijk gezegd, onbetaalbaar.

Dus als je twijfelt: probeer het gewoon. Misschien word je net zo aangenaam verrast als ik, op een dag in april 2018, op een blauwe piste in Villard-Reculas.